Dlaczego zacząłem pisać ten blog

Trzeci raz otworzyłem rozdział o kolekcjach. Przeczytałem, pokiwałem głową, zamknąłem. Dzień później nie umiałem powiedzieć, czym różni się ArrayList od LinkedList.

Problem nie leżał w materiale. Leżał w tym, że czytanie o kodzie czuje się jak nauka, a nią nie jest. Mózg rozpoznaje znajome słowa i uznaje sprawę za załatwioną.

Test wyjaśniania

Jest prosty sposób, żeby to sprawdzić: spróbuj wytłumaczyć rzecz komuś, kto jej nie zna. Jeśli po dwóch zdaniach uciekasz w cytat z dokumentacji — nie rozumiesz, tylko pamiętasz kształt zdania.

Ten blog to mój sposób na wymuszenie tego testu. Zasada jest jedna:

Nie uznaję tematu za przerobiony, dopóki nie napiszę o nim wpisu, który zrozumiałby ja sprzed tygodnia.

Jak będą wyglądać wpisy

Każdy ma tę samą kośćbę, bo dzięki temu nie zaczynam od pustej strony:

• Problem — czego rano nie rozumiałem
• Co odkryłem — wyjaśnienie plus działający kod
• Gdzie się wyłożyłem — błędy, stack trace’y, ślepe uliczki
• Następny krok — co biorę dalej

Sekcja z błędami jest tu najważniejsza. Wpisów „co to jest ArrayList” są tysiące. Wpisów „dlaczego dostawałem ConcurrentModificationException i co mi to powiedziało o iteratorach” — znacznie mniej. A to właśnie ich ludzie szukają o 23:00, kiedy coś nie działa.

Plan na najbliższe miesiące

W mniej więcej takiej kolejności:

1. Podstawy języka — typy, sterowanie, metody
2. Kolekcje i generyki
3. Obiektowość na serio — nie „klasa to szablon”, tylko po co to komu
4. Wyjątki i obsługa błędów
5. Testy jednostkowe, JUnit
6. Dopiero potem Spring

Jeśli za pół roku ten plan będzie wyglądał naiwnie — tym lepiej, będzie o czym napisać.